Systemy centralnego odkurzania

Kompletne systemy centralnego odkurzania zawiera jednostkę centralną
zamontowaną w pomieszczeniu gospodarczym, garażu lub kotłowni, sieć przewodów ukrytą w
ścianach oraz gniazda ssawne zamontowane w ścianach pomieszczeń mieszkalnych. Wszystko to użytkuje się przy pomocy zestawu do sprzątania, czyli węża giętkiego znanego z odkurzaczy przenośnych, którego długość dochodzi do 15 metrów. Dodatkowym elementem systemu są automatyczne szufelki, które pełnią rolę szczelinowych gniazd ssawnych montowanych przy powierzchni podłogi, które pozwalają na wmiatanie zwykłą miotłą zanieczyszczeń wprost do działającej instalacji.

Najistotniejszą cechą odkurzaczy centralnych, która wyróżnia je na tle
konstrukcji przenośnych, jest zupełne wyeliminowanie z cyrkulacji użytego zassanego powietrza. O ile w najdoskonalszym nawet modelu odkurzacza tradycyjnego powietrze przechodzące przez worek z kurzem lub filtr wydmuchiwane jest z powrotem w pomieszczeniu sprzątanym, o tyle w odkurzaczach centralnych po wstępnym oczyszczeniu powietrze jest wydmuchiwane systemem przewodów na zewnątrz budynku.

Powietrze którym oddychamy jest czyste, wolne od najmniejszych drobin pyłu i alergenów. Jednym z podstawowych walorów odkurzania centralnego jest to, że nie towarzyszy mu hałas, pracuje bezgłośnie, gdyż jednostka centralna jest zazwyczaj ukryta w pomieszczeniu gospodarczym, garażu lub piwnicy, skąd system przewodów łączy ją z gniazdami ssącymi w poszczególnych częściach domu. Dlatego też tylko szum powietrza towarzyszący odkurzaniu pozwala sprzątać bez obawy o zakłócenie spokoju czy snu innych domowników.

Jednostkę centralną włącza się zdalnie. Dlatego też wzdłuż całej instalacji należy zastosować instalacje sterującą niskiego napięcia łączącą szeregowo wszystkie gniazda ssawne z jednostką centralną.

Systemy centralnego ogrzewania odkurzania możemy odróżnić ze względu na zastosowanie jednostki centralnej, wyróżniamy jednostki kompaktowe oraz typu split.
Jednostki typu split mają oddzielony silnik lub silniki od separatora zanieczyszczeń. Pozwala to na zamontowanie zbiornika na kurz w miejscu ogólnie dostępnym bez obawy o hałas generowany przez silnik. Silnik można wtedy umieścić w miejscu odległym, tuż przy wyrzutni na zewnątrz domu, może być w miejscu trudno dostępnym. Najprawdopodobniej nie będziemy musieli do niego zaglądać przez najbliższych kilka lat.

Najwidoczniejsze różnice funkcjonalne można dostrzec porównując sekcje separatora zanieczyszczeń.

Stosuje się różne rozwiązania konstrukcyjne. W jednostkach centralnych spotyka się tradycyjne worki papierowe jednorazowego użytku, worki materiałowe wielorazowego użytku, worki odwrócone oraz separatory cykloniczne, w których w procesie oddzielenia powietrza od zanieczyszczeń wykorzystuje się działanie siły odśrodkowej działającej na cięższe od powietrza cząsteczki kurzu, wprawiane w jednostce centralnej w ruch obrotowy dookoła jej osi. Odkurzacze
posiadające konstrukcje rozdzieloną, tzw. Splity, posiadają dodatkowy separator włosów, który jest olbrzymim udogodnieniem przy eksploatacji urządzenia, gdyż jego oczyszczenie jest dziecinnie łatwe. Należy przy tym pamiętać, że włosy są najtrudniejszym rodzajem zanieczyszczeń podlegających filtracji.

Wybór sposobu filtracji jest zawsze kompromisem pomiędzy stałością podciśnienia w funkcji napełnienia się zbiornika na kurz a skutecznością filtracji.

Zużyte powietrze zawsze jest wydmuchiwane na zewnątrz budynku, więc stopień jego oczyszczenie nie jest tak istotny jak w odkurzaczach przenośnych przy użyciu których oddychamy zużytym powietrzem już w trakcie sprzątania. Powietrze wydmuchiwane na zewnątrz domu nie jest żadnym zagrożeniem dla środowiska naturalnego, gdyż zazwyczaj wyrzucamy na zewnątrz najmniejsze drobiny kurzu często niewidoczne gołym okiem, które dostały się do domu z zewnątrz.